خاطرات من

    در فرهنگ ایران باستان, جشن به معنای ستایش و نیایش خداوند است. در گاهنماي باستاني سال دوازده ماه و هر ماه سي روز بوده که هر روز نیز نام ویژه ای داشته است. در هر ماه که نام روز با نام ماه برابر بود, آن روز را جشن می گرفته اند.

براي آگاهي بیشتر از چگونگي گاهشماري در ايران باستان

اينجا کليک کنيد: (گاه شماري در ايران باستان)

با کلیک بر روی عکس ها از جشن های ایرانی آگاهی یابید!